ഇല്ലെങ്കിലും ഇനിയെല്ലാം ഇങ്ങനെയാണ്.

ഇല്ലെങ്കിലും 
ഇനിയെല്ലാം ഇങ്ങനെയാണ്.


അപ്പുറത്ത് ,

എന്ടെ വിരസതയുടെ 

നേരെ എതിരിൽ ,

ഒരപ്പൂപ്പൻ .

കയ്യിൽ 

ലിനോവോയുടെ 

ബാഗും തൂക്കി ,

ചെവിയിലേക്ക് 

ഐ പോടിന്ടെ 

ഹിയർ ഫോണ്‍ തിരുകി ,

സ്വയം ഉഷ്നത്തിന്ടെ 

കറുത്ത കോട്ടിലേക്ക് ,

മാന്യതയെ 

വലിച്ചു കെട്ടി 

ഉരുണ്ടുപോയ 

ഒരപ്പൂപ്പൻ .

എനിക്കു നല്കിയ 

പുഞ്ചിരിയിൽ ,പക്ഷെ 

കൊതിക്കുകയായിരുന്നു.

തന്ടെ കൊച്ചുമകനോടോത്ത് 

ചാരു കസേലയിൽ 

മല്ർന്നുറങ്ങുന്ന 

സ്വപ്‌നങ്ങൾ .

                             അല്ലെങ്കിലും 

                             ഇനിയെല്ലാം 

                             ഇങ്ങനെയാണ് 

                             സ്വപ്നങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി നാം
                             മരണം വരെ

                             കാത്തിരിക്കെണ്ടിയിരിക്കുന്നു .